Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΘΕΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ...ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ....!!!


Πόσο καιρό έχει να σου πει κάποιος ένα όμορφο παραμύθι ???
Με δράκους και νεράιδες,
που να μην εχει απαραίτητα "καλό" τέλος ????
Άκου λοιπόν .....
Ήταν κάποτε ένας δράκος. Ποτέ δεν είχε τη συντροφιά κάποιου και περιπλανιόταν σε βουνά και σε σπηλιές. Άλλωστε τι άλλο να έκανε από το να πετά από το ένα βουνό στο άλλο πότε να συλλογίζεται για την ύπαρξή του και πότε να σκίζει τα βράχια με τα νύχια του και να φυσά φλόγες.
Μια μέρα λοιπόν μια νεράιδα ήρθε και κάθησε στη μύτη του... Ο δράκος ξαφνιάστηκε. Την κοίταξε στα μάτια και την ρώτησε
- Δε φοβάσαι μήπως σε φάω;
- Όχι.. είμαι πολύ μικρούλα για να χορτάσεις
- Δε φοβάσαι μήπως σε φυλακίσω για πάντα;
- Όχι...όποτε θέλω εξαφανίζομαι.
- Δε φοβάσαι μήπως σε αγαπήσω;
Η νεράιδα σάστισε, δεν περίμενε αυτή την ερώτηση...όμως του απάντησε
- Όχι...όλοι θέλουν κάποτε να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.
Ο δράκος ένιωσε έντονα την επιθυμία να την αγκαλιάσει... όμως τα νύχια του κάρφωσαν τη μικρή νεράιδα...
Θέλησε να τη φιλήσει...η καυτή ανάσα του έκαψε τα φτερά της.
Ο δράκος δάκρυσε...όμως τα δάκρυά του την έπνιγαν.
Η μικρή νεράιδα πέθαινε στην αγκαλιά του..
...του ψιθύριζε απλά το μυστικό...
...δε φτάνει να θέλεις να αγαπήσεις...
....πρέπει και να μπορείς....

υπάρχει λόγος


Φτάνεις σε ένα σημείο της ζωής σου που καταλαβαίνεις ποιος έχει σημασία, ποιος δεν είχε ποτέ, ποιος δεν θα έχει ... και ποιος θα έχει πάντα. Οπότε μην ανησυχείς για άτομα από το παρελθόν σου, υπάρχει λόγος που δεν κατάφεραν να φτάσουν στο μέλλον σου. "να είσαι πιο ευγενικός και γλυκός από ότι χρειάζεται γιατί όποιον και αν γνωρίσεις να ξέρεις ότι για κάτι μάχεται ..."

ένα κομμάτι μου είναι evil.. και ένα άλλο είναι angel...


Κάπου μέσα στο παραμύθι και στη ρομαντική ομίχλη του μυαλού μου, μαλώνω με την πραγματικότητα που νομίζει πως δεν την αγαπώ γιατί έχει τη λανθασμένη εντύπωση πως την αφήνω έξω από τα όνειρά μου. Τι να πει κανείς... ένα κομμάτι μου είναι evil.. και ένα άλλο είναι angel...

Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ lyrics


Στην άσφαλτο κουρσάρος με καράβι τη μοτοσικλέτα,παντιέρα το μπουφάν το πλαστικό.
Στα 18 σου έσπασες τα φρένα,ταξιδεύεις για ταξίδια άλλα.
Κυκλοφορά μονάχα φτιαγμένος,ο κόσμος όλος χίλια κυβικά,είσαι αγριεμένος, είσαι κουρασμένος,
έχεις τη ζωή στη σέλα σου γραμμένη,για κάποιο φόνο είσαι γεννημένος.
Από παρέες τριγυρισμένος,δεν τους φοβάσαι, δε σ' αγαπούν.
Και η ζωή να περνάει λαθραία,μα εσύ φοβάσαι, φοβάσαι να κοιμηθείς
και το ταξίδι ξαναρχίζεις.Το δάχτυλο στο φρένο κοκαλωμένο,μια στάλα αίμα στο μπουφάν σου.
Πλάι στα χίλια, στα χίλια κυβικά σου,πλάι στα χίλια κυβικά σου.
Μονάχος χάραμα, χάραμα στη λεωφόρο και περιμένεις ασθενοφόρο από τις 3.10 σκοτωμένος.

Το αφιερώνω σε όλους όσους χαθήκαν...

Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010

ΑΓΑΠΗ....


Τεχνική Υποστήριξη: Παρακαλώ, πως μπορώ να βοηθήσω;

Πελάτης: Χμ... μετά από μεγάλη πορεία, αποφάσισα να εγκαταστήσω το πρόγραμμα που λέγεται "Αγάπη".
Μπορείτε να με καθοδηγήσετε πώς να το κάνω;

Τ.Υ. : Φυσικά μπορώ. Είστε έτοιμος να ξεκινήσουμε;

Π: Είμαι λίγο άσχετος από τεχνολογία, αλλά ας προσπαθήσουμε. Τι πρέπει να κάνω;

Τ.Υ.: Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσετε και να ανοίξετε το παράθυρο "Η Καρδιά μου".
Μπορείτε να την εντοπίσετε;

Π: Ναι, αλλά υπάρχουν άλλα τόσα προγράμματα που τρέχουν αυτή τη στιγμή. Υπάρχει πρόβλημα να εγκαταστήσω το "Αγάπη" ενώ τρέχουν τα άλλα;

Τ.Υ: Ποια προγράμματα τρέχουν τώρα;

Π: Μισό λεπτό να δω... υπάρχει ένα που λέγεται "Παλιά Τραύματα", "Χαμηλή Αυτοεκτίμηση", και κάποια άλλα "Μνησικακία" ,"Εκδίκηση", «Μοναξιά», «Ξεχωριστότητα».

Τ.Υ.: Δεν υπάρχει πρόβλημα. Μόλις εγκαταστήσετε το πρόγραμμα 'Αγάπη', θα διαγράψει βαθμιαία αυτά τα προγράμματα αυτά από το λειτουργικό σύστημα.
Μπορεί να παραμείνουν στη μνήμη αλλά δεν θα εμποδίζουν τη λειτουργία άλλων προγραμμάτων.
Το πρόγραμμα "Αγάπη" θα αντικαταστήσει το "Χαμηλή αυτοεκτίμηση" με μια άλλη ενότητα που λέγεται "Υψηλή αυτοεκτίμηση".
Όμως, θα πρέπει να διαγράψετε οριστικά τα υπόλοιπα προγράμματα: "Μνησικακία", "Εκδίκηση", «Μοναξιά», «Ξεχωριστότητα».

Αυτά τα δύο εμποδίζουν την εγκατάσταση του προγράμματος 'Αγάπη'.

Π: Πως γίνεται να τα διαγράψω; Μπορείτε να μου πείτε;

Τ.Υ.: Με χαρά. Πηγαίνετε με το ποντίκι στην οθόνη σας κάτω αριστερά, εκεί που λέει 'Εκκίνηση' και επιλέξτε το πρόγραμμα "Συγχώρεση" και κάνετε ένα κλικ.
Επαναλάβετε τη διαδικασία όσες φορές χρειαστεί μέχρι να διαγράψετε τελείως τα δύο προγράμματα.

Π: Α, ωραία! Έγινε κιόλας. Ώχ... όμως το πρόγραμμα "Αγάπη" ξεκίνησε μόνο του την εγκατάσταση. Είναι φυσιολογικό αυτό;

Τ.Υ.: Ναι, αλλά να θυμάστε ότι έχετε μόνο τη πρώτη έκδοση του βασικού προγράμματος Θα χρειαστεί να συνδεθείτε με άλλες "Καρδιές" για να κάνετε αναβάθμιση.

Π: Ωχ! Μου εμφανίζεται ένα μήνυμα λάθους που λέει: 'Error - Το πρόγραμμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με εξωτερικές παρεμβάσεις'... τι είναι αυτό;

Τ.Υ.: Μην ανησυχείτε. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα "Αγάπη" έχει φτιαχτεί για να τρέχει με εσωτερικές "Καρδιές" αλλά δεν έχει ακόμα τρέξει στη δική σας "Καρδιά".
Σε μη-τεχνική γλώσσα, σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να αγαπήσετε τον εαυτό σας πριν είστε έτοιμος να αγαπήσετε τους άλλους.

Π: Δηλαδή; Τι κάνω τώρα;

Τ.Υ.: Κατεβάστε το πρόγραμμα "Αποδοχή εαυτού" και κάντε κλικ στα παρακάτω αρχεία: "Συγχώρεση εαυτού", "Συνειδητοποίηση της αξίας μου", "Αναγνώριση των ορίων μου".

Π: Εντάξει, το έκανα.

Τ.Υ.: Ωραία. Τώρα αντιγράψτε αυτά τα αρχεία στο βασικό σας φάκελο "Η Καρδιά μου".
Το σύστημα θα διαγράψει οποιοδήποτε ασύμβατο αρχείο και θα επιδιορθώσει τα όλα τα λανθασμένα αρχεία.
Επίσης, χρειάζεται να διαγράψετε τα "Αρνητική Κριτική", "Φλυαρία", «Άσκοπες σκέψεις». Μετά πηγαίνετε στο Κάδο ανακύκλωσης και διαγράψτε τα οριστικά και από εκεί.

Π: Έγινε. Ωπ!! O φάκελος "Η Καρδιά μου" αρχίζει να γεμίζει με νέα αρχεία. Τα "Γαλήνη" και "Πληρότητα" αντιγράφουν μόνα τους τα αρχεία στο φάκελο "Η Καρδιά μου".
Είναι φυσιολογικό αυτό;

T. Y.: Ναι. Αυτό δείχνει ότι το πρόγραμμα "Αγάπη" έχει εγκατασταθεί και ήδη τρέχει. Κάτι τελευταίο πριν κλείσουμε το τηλέφωνο.
Το πρόγραμμα "Αγάπη" είναι free, δεν χρειάζεστε κωδικό ενεργοποίησης, γι' αυτό δώστε το σε όσους μπορείτε.
Μπορεί να σας ανταποδώσουν μερικά καλά αρχεία για αναβάθμιση.

Π: Σε ευχαριστώ, Θεέ μου.

ΕΝΤΕΚΑ ΛΕΠΤΑ....


Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα πουλί..Στολισμένο με δυο τέλειες φτερούγες και λαμπερό,χρωματιστό και υπέροχο φτέρωμα.Ήταν δηλαδή ένα ζώο φτιαγμένο για να πετάει ελεύθερο και να αιωρείται στον ουρανό,δίνοντας χαρά σε όποιον το παρατηρούσε.
Μια μέρα, μια γυναίκα είδε το πουλί και το ερωτεύτηκε.
Έμεινε να κοιτάζει το πέταγμα του με το στόμα ανοιχτό από τη σαστιμάρα,με την καρδιά της να γοργοχτυπάει και τα μάτια της να λάμπουν από συγκίνηση.
Την κάλεσε να πετάξει μαζί του και ταξίδεψαν μαζί στον ουρανό μέσα σε απόλυτη αρμονία.Η γυναίκα θαύμαζε, υμνούσε και λάτρευε το πουλί.
Αλλά τότε σκέφτηκε: Μπορεί να θέλει να γνωρίσει μακρινά βουνά!
Και η γυναίκα αισθάνθηκε φόβο.
Φόβο μην το ξανανιώσει πια αυτό με άλλο πουλί.
Και αισθάνθηκε φθόνο, φθόνο για την ικανότητα του πουλιού να πετάει.
Και αισθάνθηκε μοναξιά.
Και σκέφτηκε: Θα στήσω παγίδα.
Την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί το πουλί, δε θα ξαναφύγει.
Το πουλί που ήταν και αυτό ερωτευμένο, επέστρεψε την επόμενη μέρα,έπεσε στην παγίδα και κλείστηκε στο κλουβί.
Κάθε μέρα η γυναίκα κοιτούσε το πουλί.
Ήταν το αντικείμενο του πάθους της
και το έδειχνε στις φίλες της, που σχολίαζαν:«Μα εσύ τα έχεις όλα».
Όμως άρχισε να γίνεται μια παράξενη μεταμόρφωση:αφού είχε το δικό της πουλί και
δε χρειαζόταν πια να το κατακτήσει, έχανε το ενδιαφέρον της.
Το πουλί, χωρίς να μπορεί να πετάξει και να εκφράζει το νόημα της ζωής του,πήρε να μαραζώνει,να χάνει την λάμψη του,να ασχημαίνει..και η γυναίκα δε του έδινε πλέον την προσοχή της,μόνο το τάιζε και φρόντιζε το κλουβί του.
Μια ωραία μέρα, το πουλί πέθανε.
Η γυναίκα λυπήθηκε πολύ και το σκεφτόταν συνέχεια.
Αλλά δε θυμόταν το κλουβί, θυμόταν μόνο τη μέρα που το είδε πρώτη φορά, να πετάει
ευχαριστημένο μέσα στα σύννεφα.
Αν παρατηρούσε τον εαυτό της, θα ανακάλυπτε ότι αυτό που τη συγκινούσε τόσο πολύ στο πουλί ήταν η ελευθερία του,η ενέργεια που εξέπεμπαν οι φτερούγες του, όχι το ίδιο του το σώμα...

ΕΝΤΕΚΑ ΛΕΠΤΑ-PAULO COELHO (απόσπασμα)

Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Μια ζωή...


Μια ζωή θα μου λείπεις,μια ζωή θα σε κυνηγάω,είσαι όπως ο άνεμος!
Μα τι ηλίθια που είμαι...πιάνεται ο άνεμος μωρέ;!
Μια ζωή θα υπάρχουν εμπόδια ανάμεσά μας που δεν θα με αφήνουν να σε αγγίξω όπως εγώ θέλω.
Μια ζωή θα ελπίζω πως κάτι θα αλλάξει και επιτέλους θα σε χορτάσω.
Μια ζωή θα είμαι μια χαζή ανασφαλής ονειροπαρμένη που θα φοβάται να δει τις αλήθειες.
Μια ζωή θα δίνω χρόνο στους άλλους ποτέ σ' εμένα.
Μια ζωή θα χρεώνω εμένα πως όλα τα κάνω λάθος και θα είμαι ενοχική.
Είναι ίσως αρρώστεια να αγαπάς τόσο πολύ ή ίσως αγαπώ με λάθος τρόπο.
Ζήτα μου είπανε, διεκδίκησε... μάλλον και αυτό το κάνω λάθος τελικά.
Ίσως όλα να τα κάνω λάθος... δεν ξέρω ... μπερδεύτηκα ...
Ένα ξέρω... σε θέλω.
Μια ζωή θα κυνηγάω να πιάσω τον άνεμο και ας ξέρω καλά πως ο άνεμος δεν πιάνεται!!!